آنچه در نگاه اول جلب نظر میکند این است که هردوی این دوربینها دارای سنسور APS-C (از نوع CMOS) بوده و رزولوشن آنها به ترتیب 24 و 32 مگاپیکسل میباشد. ابعاد سنسور 80D و 90D به ترتیب 22.5 در 15 و 22.3 در 14.9 میلیمتر و مساحت هر دو سنسور 5/337 میلیمتر مربع است. اندازه تقریباً یکسان سنسور این دو مدل به معنای آن است که اگر از فاصله کانونی و دیافراگم مشابهی استفاده کنید، در هر دو دوربین کنترل یکسانی بر عمق میدان خواهید داشت. تعداد پیکسل موثر سنسور 80D و 90D به ترتیب 6000 در 4000 و 6960 در 4640 است که با توجه به این نکته تراکم پیکسل در سنسور 90D بالاتر خواهد بود اما نمی توان گفت این به معنای دریافت نور کمتر است زیرا در ایجا شما دو تکنولوژی با اختلاف سه سال از همدیگر را مقایسه میکنید!
عکسهای گرفته شده با مدل 90D را میتوان در ابعاد 59x39 سانتیمتر (با کیفیت عالی یعنی 300ِdpi) چاپ کرد که این عدد برای مدل 80D عبارت است از 51x34 سانتیمتربا همان کیفیت است! این مقایسه نشان میدهد اختلاف سایز تصاویر آنچنان هم که به نظر میرسید زیاد نیست. ضمناً باید تاکید کرد که ارقام ذکر شده برای چاپ عکس با نهایت کیفیت ممکن است و امکان چاپ عکسهای این دو دوربین در ابعاد بسیار بزرگتر نیز وجود دارد. دامنه ایزو 80D از 100 تا 16000 است (و امکان افزایش تا 25600 را هم دارد). برای 90D این مقدار بصورت استاندارد بین 100 تا 25600 است که میتوان آن را تا 51200 هم افزایش داد.
حداکثر سرعت شاتر مکانیکی در هر دو مدل یک هشتهزارم ثانیه است و این عدد حداکثر سرعت شاتر مکانیکی برای یک دوربین حرفهای ست. البته مدل 90D یک گزینه "شاتر الکترونیکی" هم دارد که با استفاده از آن میتوان کاملاً بدون صدا عکس گرفت و برای سوژههای غیر متحرک و در نور طبیعی کاملاً مناسب است. حداکثر سرعت این شاتر الکترونیکی یک شانزده هزارم ثانیه میباشد! عمر مفید مورد انتظار شاتر مکانیکی در این مدل 100 هزار شات است.
موتور پردازش تصویر در 90D و 80D به ترتیب DIGIC8 و DIGIC6 است. قابلیت فوکوس خودکار (از نوع تشخیص فاز) و با استفاده از فنّاوری تشخیص چهره در هردوی این دوربینها وجود دارد. و تعداد نقاط فوکوس در هر دو مدل 45 عدد است. قابلیت تعقیب سوژه و حفظ فوکوس روی آنهم در این دوربینها وجود دارد و اگر پس از انتخاب سوژه، دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهید این قابلیت فعال میشود همچنین سرعت عکسبرداری پیاپی با بیشترین رزولوشن (در فرمت JPEG) و با فوکوس خودکار، در 80D و 90D به ترتیب 7 و 11 فرم بر ثانیه است.
مدل 80D قادر به فیلمبرداری با رزولوشن 1080 و حداکثر سرعت 60 فریم بر ثانیه است درحالی که مدل 90D هم با رزولوشن 2160 یا 4K و با سرعت 30 فریم بر ثانیه پشتیبانی میکند. باید گفت تفاوت چهاربرابری ابعاد فیلمبرداری در دو دوربین واقعاً چشمگیر است. در 90D امکان فیلمبرداری با سرعت 24 فریم بر ثانیه نیز وجود دارد که حرکات سوژه در این فیلمها شبیه به فیلمهای سینمایی به نظر خواهد رسید. علاوه بر این با مدل 90D میتوانید بهصورت اسلوموشن هم فیلمبرداری کنید. همین امکانات فیلمبرداری دلیل اصلی بسیاری از کاربران 80D برای به روز رسانی دوربینشان به 90D است. البته فرمت فیلمبرداری در هردوی آنها MPEG-4 و H.264 هست.
در هر دو مدل، در حین فیلمبرداری فوکوس دائماً روی سوژه حفظ میشود. در 90D فوکوس خودکار (از نوع تشخیص فاز) هم در زمان فیلمبرداری فعال است که دقت بالاتری را به همراه خواهد داشت. هر دو مدل مجهز به وقفه سنج (intervalometer) داخلی هستند که برای گرفتن ویدیوهای تایمپس (مثلاً باز شدن غنچه یک گل یا طلوع و غروب خورشید) مورداستفاده قرار میگیرد.
منظره یاب اپتیکی هر دو دوربین نیز دارای پوشش دید 100% است که این مورد بعضاً در برخی مدلهای گرانتر هم موجود نیست. هردوی این دوربینها فلش داخلی دارند. برد نور فلش تا 12 متر (در ایزو 100) و حداکثر سرعت همگامسازی (سینک شدن) آن یک چهارهزارم ثانیه است.
این دوربینها مجهز به یک مانت مشابه (EF/EF-S کانن) بوده و در حال حاضر 321 لنز برای آنها موجود است. البته با توجه به اینکه هیچکدام از آنها لرزشگیر مبتنی بر سنسور ندارند، بهتر است از لنزهای دارای قابلیت لرزشگیری اپتیکی روی آنها استفاده کنید. هماکنون 107 لنز با این قابلیت برای این دو دوربین وجود دارد.
هر دو مدل دارای صفحه لمسی چرخشی هستند و مقاوم در برابر آب (مثلاً قطرات باران) و ضد گردوغبار میباشند. البته مسلماً نمیتوان از این دوربینها در زیر آب استفاده کرد.
میکروفون داخلی دوربینها استریو است و صدا را با کیفیت خوبی ضبط میکند و اسپیکر داخلی آنها مونو است. پورت میکروفون و هدفون (3.5 میلیمتری) و همچنین پورت USB و مینی HDMI هم در هردوی آنها تعبیه شده است و از این بابت نیز دو مدل تفاوتی ندارند.
کانن در طراحی بدنه 90D تغییر اسای نسبت به 80D ایجاد نکرده است، دکمهها همانها هستند و جای دکمهها و نمایشگر دوم و ابعاد آن تغییری نداشته. ابعاد 80D تقریباً 139 در 105 در 79 میلیمتر و وزن آن 730 گرم است و بر اساس شاخص CIPA با هر بار شارژ کامل باتری 960 عکس میگیرد. مدل 90D هم 701 گرم وزن دارد، ابعاد آن حدود 141 در 105 در 77 میلیمتر است و با هر بار شارژ باتری که دقیقاً از همان مدل مورد استفاده در 80D است میتواند 1300 عکس بگیرد. در این مورد میتوان گفت کانن بسیار خوب عمل کرده و دوربینی خوشدستتر را به عنوان جایگزین 80D روانه بازار کرده است.
این دوربینها از کارت حافظه SDXC استفاده میکنند. 80D با کارتهای UHS-I سازگار است و 90D با توجه به حجم بالاتر فایلهای تصویری از کارتهای UHS-II هم پشتیبانی میکند. حداکثر سرعت انتقال دادهها در این دو نوع کارت به ترتیب 104 و 312 مگابایت بر ثانیه است که البته در 80D نیازی به سرعت بالاتر نخواهید داشت.
مدل 80D دارای قابلیت NFC است که در 90D وجود ندارد. این قابلیت به اتصال سریعتر دوربین به دیگر دستگاهها کمک میکند. در مقابل 90D بلوتوث دارد درحالیکه 80D فاقد این قابلیت است. البته هر دو مدل وایفای داخلی دارند اما بلوتوث در کنار وایفای به کاهش مصرف باتری کمک خواهد کرد. این نکته هم نباید فرموش شود که 90D علاوه بر امکان انتقال تصویر در حین عکاسی ، امکان انتقال تصویربر در حین فیلمبرداری را نیز به کاربرخواهد داد که برای فیلمبرداران حرفهای از اهمیت بالایی برخوردار است.
درمجموع میتوان گفت که این دو دوربین با توجه به فاکتورهایی مثل اندازه سنسور بزرگ و رزولوشن بالای آن، منظره یاب مناسب، مقاومت در برابر رطوبت و گردوغبار، ایزو مناسب در نور کم، ظرفیت بالای باتری، فوکوس خودکار و تشخیص چهره و ویژگیهای مناسب ارگونومیکی برای عکسبرداری منظره و پرتره و عکاسی خیابانی مناسب هستند. با توجه به سرعت شاتر بالا و امکان عکسبرداری سریع پیاپی، برای عکاسی ورزشی عالی خواهند بود. اما اگر بین آن دو قرار به انتخاب باشد، قطعاً 90D ارزش هزینه بالاتر دارد. خصوصاً اگر هدف شما از خرید دوربین استفاده از امکانات فیلمبرداری دوربین نیز باشد. اما اگر صرفاً به قابلیتهای عکاسی دوربین توجه دارید، میتوان 80D را نیز یک گزینه مقرون بهصرفه و باکیفیت دانست.